top of page

Manicure

Historia

Zabiegi manicure znane są już od ponad 4000 lat. Już w południowej Babilonii, szlachetnie urodzeni używali złotych narzędzi w celu pielęgnacji dłoni.Stosowanie zabiegów polerowania płytki paznokcia sięga jeszcze wcześniejszych czasów. Pochodzący z Chin z 3000 roku p.n.e. lakier do paznokci był wyznacznikiem wysokiego statusu społecznego, według rękopisu dynastii Ming; królewskie paznokcie były malowane kolorem czarnym i czerwonym. Nikomu poza wysoko urodoznymi nie wolno było malować paznokci. Osoby z niższych klas wykonanie takiego zabiegu mogły przypłacić życiem. Pierwsze chińskie lakiery wykonywano z mieszaniny żelatyny, gumy arabskiej, wosku pszczelego białek, płatków róż badź orchidei. Starożytni Egipcjanie zabiegi manicure wykonywali już od 2300 roku p.n.e.Przedstawienie sposóbów pielęgnacji dłoni i stóp zostało odnalezione na płaskorzeźbie z grobowca faraona. Egipcjanie byli znani z przywiązania szczególnej uwagi do manicure i pedicure. Podobnie jak w Chinach w Starożytnym Egipcie kolorowe paznokcie (czerwień) wskazywały na najwyższą klasę społeczną. Osoby gorzej urodzone mogły używać jedynie jasnych i mdłych kolorów. Faraon Narmer  oprócz paznokci barwił także wnętrze dłoni i podeszwy stóp. W tym celu używano alkaniny (ciemnoczerwonego barwnika) oraz henny. Hennę bardzo często mieszano z mleczkiem wapiennym co sprawiało że kolor przybierał odcień ciemnego brązu. Mówi się, że paznokcie Kleopatry pomalowane były głęboką czerwienią, natomiast królowa Nefertiti chodziła w odcieniu połyskującego rubinu. W Starożytnym Egipcie i Rzymie dowódcy wojskowi również przed bitwą malowali paznokcie. Recepcja starożytnych terendów w Europie nastąpiła w okresie XVIII-XIX wieku.Na dworze Ludwika XVI zapanowała moda na zadbane dłonie i paznokcie. Sam król kazał sobie robić regularnie manicure. Jednak prawdziwa rewolucja w dziedzinie pielęgnacji dłoni nastąpiła wraz z początkiem XX wieku. W 1907 roku powstały pierwsze lakiery na bazie lakierów samochodowych. Trzy lata później wprowadzono pilniki o różnej ziarnistości. W 1917 roku powstały preparaty usuwające bezinwazyjnie skórki. W 1932 roku firma Revlon wprowadziła szeroką gamę odcieni lakierów do paznokci. W 1934 roku powstał pierwszy specyfik do przedłużania płytki paznokcia (Nu Nails). W 1955 roku dentysta Frederick Slack przypadkowo wynalazł technikę akrylowego przedłużania paznokci wykonując zabieg reparacji swojego złamanego paznokcie na kawałku foli. Dwa lata póżniej Frederick i Thomas Slack opatentowali tą metodę i dali początek firmie NSI. W 1978 roku inny dentysta - Stuart Nordstrom stworzył firmę CND.

W 1979 roku firma Sogo wprowadziła pierwszy system fiberglass. W 1980 roku do technik stylizacji paznokci wprowadzono urządzenia wykorzystywane w jubilerstwie oraz technice dentystycznej (frezarki). Dwa lata póżniej powstał pierwszy system żeli UV z wykorzystaniem lampy UV stworzonej przez James`a Giuliano, której koszt sięgał wówczas 500$. W 1994 roku światłoutwardzalne liquidy i pudry akrylowe podbijają supermarkety za oceanem. W 2007 roku firma Minx wprowadziła naklejki przyczepiane do paznokci w wyniku oddziaływania ciepła. Rok później powstał system  hybrydowy Shellac od CND - pierwszy lakier o trwałości żelu utrzymujący się na paznokciu 2 tygodnie.

Rodzaje manicure

Profesjonalny manicure polega na zdezynfekowaniu dłoni, zmyciu lakieru i wypolerowaniu płytki paznokciowej, likwidacji bruzd i przebarwień, złuszczeniu naskórka z paznokci przy użyciu specjalnego płynu, bez naruszania ochronnej warstwy skórki przy wale paznokciowym, opiłowaniu i nadaniu kształt paznokciom, ciepłej kąpieli zmiękczającej dłonie, odsunięciu patyczkiem skórek wokół paznokcia, wykonaniu peelingu dłoni i paznokci, a także na regeneracji dłoni i paznokci za pomocą masażu z wykorzystaniem preparatów odżywczych.

  • Tradycyjny: polega na wykonywaniu zabiegu usunięcia zbędnych skórek wokół paznokcia i nadania mu pożądanego kształtu przy użyciu cążków, frezarek kosmetycznych i pilników.
  • Biologiczny (european, lumber): w przeciwieństwie do tradycyjnego delikatne traktuje paznokcie. Podczas zabiegów tego rodzaju manicure, nie wykorzystuje się cążków, pilników i nożyczek. Paznokcie skraca się za pomocą papierowych bądź szklanych pilniczków, z kolei skórki nie są obcinane a jedynie delikatnie odsuwane drewnianym patyczkiem.
  • Spa (wellnes) to manicure połączony z aromaterapią i relaksacją. W zabiegach tego rodzaju stosuje się masaże olejkami aromatycznymi, gorącymi kamieniami,  peelingi, maseczki. Preparaty używane do manicure spa są bogate w witaminy oraz ekstrakty z roślin i owoców, dzięki czemu pielęgnują dłonie i wzmacniają paznokcie. Obecnie popularny staje się peppermint sea twist manicure czyli zabieg łączący świeżo zebrane wodorosty i olejki miętowe w celu stymulacji, odmłodzenia i oczyszczenia skóry.
  • Na ciepło  to zabieg  wskazany do wykonywania zimą lub na bardzo zniszczone dłonie. W specjalnym podgrzewaczu ogrzewa się emulsję odżywczą, którą dodatkowo można wzbogacić olejkami, po czym moczy się w niej palce i nakłada na dłonie.
  • Na zimno to zabieg relaksacyjny dla dłoni na upalne dni. Polega na wlaniu chłodnej wody do miseczki z hydromasażem i dodaniu niepieniącej się kulki musującej. W tak przygotowanym roztworze  moczy się dłonie kilka minut.
  • Terapeutyczny: obejmuje manicure biologiczny wraz ze specjalistycznymi substancjami i preparatami, które silnie odżywiają płytkę paznokcia. Podczas tego rodzaju manicure dobiera się odpowiedni program naturalnej pielęgnacji paznokci oraz ocenia stan i rodzaj płytki aby zastosować odpowiednią terapię.
  • Brazylijski: to naturalna metoda pielęgnacji paznokci, w której nie wykorzystuje się środków chemicznych, kremów czy wody. Specjalnie nałożone rękawice służą do zmiękczania i nawilżania ręki. Zabieg ten pomaga na wzrost i wzmocnienie płytki paznokcia.
  • Fish: peeling dłoni z wykorzystaniem rybek garra rufa (=dr fish, ryba kangal) - malutkich rybek, osiągających od kilku do kilkunastu centymetrów długości, żyjących w ciepłych wodach Turcji, Iraku, Syrii, Izraela i Jordanii. Zabieg ten jest bardzo przyjemny. Rybki usuwają tylko martwy naskórek nie naruszając zdrowej tkanki. Manicure ten jest całkowicie bezbolesny. Dodatkowo skóra  poddawana jest leczniczemu działaniu ditranolu - enzymu wytwarzanego przez ryby.
  • Parafinowy: polega na nakładaniu parafiny na dłonie i paznokcie, polecany jest głównie na bardzo suchą skórę. Powoduje odmłodzenie oraz nawilżenie dłoni. Oprócz leczenia działaja także relaksująco i odprężająco.
  • Japoński: kojarzony jest przede wszystkim z japońską firmą P Shine, która rozpropagowała, ten rodzaj zabiegu na całym świecie. Narodził się on przed ponad czterystu laty, wśród japońskiej arystokracji. Zabieg rozpoczyna się od wmasowania specjalnej pasty (ze składnikami odżywczymi: witaminą A, E, H, prowitaminą B5, keratyną, krzemionką z morza japońskiego i pyłkiem pszczelim) w płytkę paznokcia. Pasta ta odżywia paznokieć. Następnie nałożoną pastę zabezpiecza się wcierając w płytkę paznokcia puder. Puder zatrzymuje składniki zawarte w paście i chroni je przed zbyt szybkim ich wypłukaniem. Efektem zabiegu jest piękny, jedwabisty połysk, który utrzymuje się na płytce paznokcia do ok 2 tygodni. Zabieg ten zapobiega rozdwajaniu i łuszczeniu się płytki. Po wykonaniu manicure japońskiego przez 3-4 dni nie maluje się paznokci.
  • Francuski (french): klasyczny sposób malowania paznokcia: biała końcówka i lekko różowy lub beżowy odcień płytki. French występuje w wersji standardowej lub jako wszelkiego rodzaju wariacje: skosy, szewrony, schodki. Pierwsze produkty do manicure francuskiego powstały w 1927 roku (Max Factor’s Society Nail, Society Nail White). French zajął szczególne miejsce w modzie paryskiej w latach 20` i 30`. Obecnie popularny jest również tzw. antyfrench polegający na zastąpieniu białej końcówki innym kolorem.
  • Amerykański: podobny do klasycznego manicure francuskiego z tą różnicą że jest bardziej stonowany. Nie używa się przy jego wykonaniu białego lakieru, ale jedynie mlecznych odcieni.
  • Księżycowy (moon): manicure retro, polega na malowaniu różnymi kolorami obłączka (białawy półksiężyc u dołu płytki paznokciowej) i pozostałej części płytki paznokcia.
  • Hybrydowy: przy jego wykonaniu wykorzystuje się produkty typu hybryd - nail color. Preparaty te łączą w sobie właściwości lakieru do paznokci i światłoutwardzanego żelu. Łatwo się nakładają i zapewniają długotrwały efekt (2 - 3 tygodnie). W manicure hybrydowym wykorzystuje się lampę UV. Pod wpływem zabiegu na płytce paznokcia tworzy się ochronna warstwa, która nie odpryskuje jak zwykły lakier. Najpopularniejszą marką peparatów hybrydowych jest CND Shellac.
  • Soak off: to zastosowanie na płytkę paznokci odpornego  na zadarcia, elastycznego żelu, najczęściej jednofazowego. W przeciwieństwie do tradycyjnego żelu, odmacza się go w acetonie. Ze względu na elastyczność, praktycznie nie wykorzystuje się go do przedłużania paznokci.

Fiberglass

Fiberglass jest metodą wykorzystującą tworzywa takie  jak jedwab lub włókno szklane, które nakłada się na płytkę paznokciową - stanowią one bazę pod budowę sztucznego paznokcia. Metoda ta jest przeznaczona do regeneracji uszkodzonych paznokci. Takiego typu zabieg może zarówno służyć do pielęgnacji płytki paznokci jak i jej przedłużenia. Zbudowane w ten sposób paznokcie wyglądają naturalnie, są cienkie, a przy tym mocne i odporne na różnego rodzaju urazy mechaniczne. Obecnie fiberglass stanowi alternatywę dla tradycyjnych tipsów akrylowych czy żelowych. W metodzie tej wykorzystuje się: 1. włókno fibreglass - jedwab samoprzylepny o klasycznym kształcie, który po nasączeniu resiną staje się niewidoczny; 2. resinę (żywicę chemoutwardzalną) - ciekły żel, który buduje i nabłyszcza płytkę paznokcia (występujący w dwóch rodzajach: resina rzadka - służąca do przyklejenia włókna do paznokcia oraz resina gęsta - wykorzystywana do utwardzenia paznokcia) oraz 3. aktywator - szybkoschnący biologiczny płyn aktywujący resinę.

Akryl

Technika akrylowa wykorzystywana jest do przedłużania płytki paznokcia. Jest to metoda, w której łączony jest puder z płynem. Powstały z połączenia tych dwóch substancji związek nakładany jest na paznokieć. Po około minucie zaczyna twardnieć. Akryl można formować niczym plastelinę, w związku z tym daje to sposobność tworzenia ozdób akrylowych. Jest on bardzo odpornym materiałem na urazy mechaniczne. Metoda akrylowa polecana jest osobom o bardzo kruchych paznokciach. Może być również doskonałym rozwiązaniem problemu obgryzania paznokci.

Żel

Technika zastosowania żelu światłoutwardzalnego, podobnie jak akryl jest metodą wykorzystywaną do przedłużania płytki paznokcia. W technice tej używa się żeli UV oraz lampy UV. Wyróżnia się systemy 1-fazowe oraz 3-fazowe. W systemie 3-fazowym do budowy paznokcia używa się trzech rodzajów żelu: podkładowego, budującego oraz nabłyszczającego. W systemie 1-fazowym używa się jednego żelu, który cechuje się wszystkimi wymienionymi właściwościami. Żel nakłada się min. 3 razy, po każdorazowym  nałożeniu utwardza się go w lampie przez ok. 2 min. Żel jest bardziej podatny na uszkodzenia mechaniczne niż akryl. Z kolei wykorzystanie metody żelowej stwarza szersze pole od popisu jeżeli chodzi o wszelkiego typu zdobienia.

bottom of page